donderdag 10 september 2009

Wat te doen met OSM bakjes

De 0 scale Models open kolenbakjes zijn waarschijnlijk de meest geslachtofferde wagentjes in de nulwereld. Voor 25 euro heb je namelijk een prachtig onderstel: verende buffers, modelkoppeling en een verend chassis. Ze zijn er met spaakwielen/ korfbuffers en met dichte wielen/zware buffers. Want elke keer als een chassis gebruikt wordt overblijft het opbouw-bakje. Inmiddels had ik er al drie liggen.

Qua opbouw lijken ze op de nederlandse GLG, maar een GLG is veel langer, twee segmenten om precies te zijn...



Hier volgt het recept dus snel aan de slag!
Neem een bakje in de linker hand en een stanleymes in de andere, eerste het lijf van de T-profielen snijden waar gezaagd gaat worden. Zo komt er een mooi wit lijntje.( niet bij de deuren!)
Dan de zaag erin, ik gebruik een roco-rail-zaagje, begin bij de opstaande randen, dan op z'n rug zaag ik de bodem door.Een paar keer herhalen , je hebt nodig: 2x kop, 2x midden en 2x deuren met zijflappen. Nu volgt het vervelenste werk: het wegschrapen van de diagonalen. Dit doe ik met een vers scherp mes, daarna vijlen en met het zaagje de planknaden weer terug brengen.



Al met al beste een avondje werk. Nu even volhouden en toch de verschillende delen lijmen, ik gebruik bison hard-plastic lijm (ook geschikt voor het verlijmen van afvoeren enzo) Lekker een nachtje laten staan en morgen verder









Volgende stap is het aanbrengen van U profieltjes op de zijkanten van de bak. En niet te vergeten de verstijvings-driehoeken bij de deuren en de hoeken van de bak. Om geen werk te hebben aan de binnenkant van de bak komt er een schep kolen in, het blok piepschuim als basis heb ik voor het spuiten al aangebracht. Grondverf van Halfords en Tamiya German Grey voor NS goederengrijs.

wordt vervolgd!

zondag 30 augustus 2009

Anjum - Marrum-Westernijkerk



Onlangs een ritje gemaakt naar Friesland om een paar NFLS spoorse gebouwen te bekijken in het echt. Lekker vroeg vertrokken en een mooi laag zonnetje over het ijsselmeer en de afsluitdijk. Allereerst naar Anjum. Je zou bijna vredenlievend typen ware het niet dat er af en toe mensen levend worden begraven. Het station en de locloods zijn beide bewaard gebleven en liggen nog steeds aan de rand van het dorp. De locloods is goed te fotograferen en is tegenwoordig een dubbel woonhuis.



De loods gezien vanaf de straat. Links een recente aanbouw, en rechts waarschijnlijk verbouwde orginele aanbouw, bedoeld voor overnachtend personeel. De dakkappel lijkt mij niet orgineel.





Deze kopgevel moet je de deuren bedenken waar de loc naar binnen ging. Het kleurverschil van het metselwerk verraad de oorspronkelijke opening.
Om later de loods in model te kunnen maken zijn er nog veel meer foto's gemaakt en de kop en lagenmaat gemeten van het metselwerk, om zo aan de hand van de foto's de afmetingen van het gebouw te kunnen bepalen.

Iets verderop staat het voormalige station. Het staat er keurig bij in een weelderige tuin. Heel mooi, maar zo goed als onmogelijk om fijne foto's te maken aan de spoorzijde.









Deze foto is genomen vanaf de weg, net voorbij het station in de richting van Stiens. De wilgen en het feit dat de maaiveld hoger ligt verraad de plek van de vroegere los en laadweg



Deze betonnen paaltjes lopen van het station tot en met locloods. Orgineel? ik denk het niet. Wel oud en al een flink stukje in de friese klei gezakt, aan het onderste gat te zien.



Na een onbijtje van de Coop tegenover de locloods(overigens een aardig architectonisch ontwerp) binnendoor naar Marrum.



Marrum Westernijkerk is een stuk vederop gelegen NFLS 2eklasse station. In 2003 is het grondig gerestaureerd, echter is er geen bestemming voor het gebouwtje gevonden; de ramen zijn afgeplakt met karton. Ondertussen wordt ook het schilderwerk niet bijgehouden. Op een flink aantal plekken bladderd de verf van kozijnen en deuren.

Ondanks dat zijn hier goed detail opnames te maken van metselwerk, daklijsten, wachtkamerborden enz.
Het stationnetje staat er prachtig bij; in de oorspronkelijke staat met klasseborden en een stukje perronwand. Zelfs de vlaggemast ontbreekt niet. Staat wel een beetje onnozel op het voormalige spoor-tracee.











Tot slot een foto van de perronkant: links een stuk nieuw uit 2009, rechts een stuk oud, uit de naoorlogse NS goederen-tijd,

vrijdag 28 augustus 2009

Stootheuvel

Een klusje tussendoor: een stootheuvel. Volgens het sporenplan van Anjum heb ik er eentje nodig. Helaas helaas, ik kan geen enkele NFLS-stootheuvel vinden op foto waarop te zien is hoe ze bij de NFLS eruitzagen. In het boek van Wim Verboom- Daar komt de tram uit Schagen staat wel een keurig tekeningetje met toelichting.



Aan het eind van kopsporen lagen veelal stootheuvels. Dit waren van oude biels gemaakte obstakels die moesten voorkomen dat rollend materieel van de rails liep. De stootheuvels waren bestand tegen een flinke stoot, maar wel zodanig geconstrueerd dat ze konden vervormen( en daarna eennvoudig te repareren waren). Het voorscherm, met een balk ter hoogte van de buffers, was zo stevig mogelijk geconstrueerd en zat diep in de grond. De stootbalk was rood geschilderd (bij de NdSM met Dr. Much's Zinnober-Signalfarbe) en het overig houtwerk was gecabolineerd. De biels van de zijkanten zaten niet zo diep in de grond en werden slechts bijeen gehouden door langsbalken en hier en daar een trekstang. Hierdoor kon het voorscherm (en niet de zijkanten, red) naar achter schranken. Het geheel was gevuld met zand, aarde, grind e.d.

De tekening heb ik op schaal afgedrukt, en de verschillende biels genummerd. Deze afgetekend op een latje van 3x6mm kopmaat. Schrik niet, ik had zo'n twee en een halve meter nodig. De biels zijn bewerkt zoals beschreven staat op Avontuur in miniatuur, rails spijkeren. Op een niet vlakke ondergrond heb ik de verschillende vlakken gelijmd met gewonen houtlijm. Daarna tot een geheel verlijmd, met een foamboard "vloertje" ertussen. Als laatste de moeren van de trekstangen. Hiervoor kun je mooi modelbouten bestellen bij bv http://www.scalehardware.com/ Hiervoor had ik geen geduld, ik heb ze geimiteerd dmv stukje styreen rod, die ik een mm laat uitsteken.






De biels zijn gekleurd door een bruine en zwarte wash, en de bufferbalk met humbrol rood 153. Niet vergeten de moeren zwart te maken.

zondag 23 augustus 2009

Nog een Frico



Goed, nog een Frico. Voor het onderstel gebruikt ik een een het onderstel van een OSM kolenwagentje. Wat je met het overblijvende bakje kunt doen is voor een andere keer. Het onderstel moet in lengte drastisch worden aangepast. Om te beginnen zaag ik het onderstel zo recht en haaks mogelijk in vier stukken. Het verlengen van de stelbalken met stukjes styreen is goed te doen, echter de naden blijf je altijd zien. Deze keer probeer ik het anders: de flenzen van de U-profielen worden weggeslepen waarna een nieuw U-profiel (Evergreen 266, 3/16", 4,8mm er tegen aan wordt gelijmd. Dus gelijk in een keer strak. Nadeel is dat de klinknagels bij de scheenplaten verdwijnen.
Het is een avondje werk maar dan is het onderstel op het zwart spuiten gereed.



Volgende stap is het snijden van de opbouw uit styreen. Eerst het gewone styreen, niet allen de wanden maar wat extra kopwanden, styreen blijft styreen!



En nog een fotootje van toen, leuk smalspoor met die tonnentjes

dinsdag 11 augustus 2009

Openbaar vervoer in Bali

Stel dat je schattige griekse dorpje bestaat uit drie baaitjes en en haven, gescheiden door wat ruige rotsen, hoe los je dan het openbaar vervoer op? Juist, met een treintje. Gratis voor de locals en de toeristen betalen graag een paar euro. Een locomotief en drie wagentjes erachter, maken elk uur een rondje. Route: een dubbel gevouwen ovaal met altijd de rechter bocht zodat je altijd voorrang hebt!




Toeristen fotostop op het hoogste punt van de route met schitterend uitzicht. Tijd voor de griekse bestuurder om een sigaretje te roken en te bellen met een taverna om straks tussen twee haltes een pizzaatje op te pikken om onderweg op te peuzelen



Het is een echte locomotief, met echte fabrieksplaten. Italiaanse bedrijf met "die mama" aan het hoofd:
Bruna Dotto - President.


Overige managers zijn ook familie. En ze maken ook treintjes gewoon op rails.

vrijdag 5 juni 2009

Het ontstaan van een Frico wagen

klik op de foto voor een vergroting

Aardig dat ik een bijdrage mag leveren aan het blog van E-P. Net als hij houd ik mij (onder andere) bezig met de bouw en ombouw van spoor nul materieel. De afgelopen paar maanden ben ik vooral bezig geweest met een "extreme make over" van een Pola-Maxi goederenwagen, een zogenaamde G10. Het leuke van dit jaren zeventig materieel is dat het zich goed leent voor ombouw. De basis van de bakken is vrij strak, het onderstel kan je superen of desgewenst compleet vervangen. Ik zag de gelijkenis met een langere tweedeurs gesloten goederenwagen uit de Staatsspoor en HSM tijd en besloot tot een ombouw tot een van mijn favorieten: de zuivelwagen van de Friesche Coöperatieve Zuivel- Export Vereniging, kortweg: Frico. Het heeft een heleboel zaagwerk opgeleverd omdat de gelijkenis in de praktijk (zo gaat het helaas altijd) toch een beetje tegenviel. Om te beginnen is de bak langer, in model zo'n 19mm, smaller (3mm) en zijn de deuren een stuk breder. Elk segment moest uit elkaar en de bak is volledig opnieuw opgebouwd rond een nieuwe 'hulpstructuur' van styreen. Gelukkig was de bodem van de bak voorzien van hetzelfde plankenmotief waardoor ik 'eenvoudig' de bak kon verlengen. De U profielen van de kopwanden verdwenen naar de zijkanten, nieuwe T-profielen zijn daar op nieuwe middenstukken gelijmd. Het dak is vervangen voor een stukje 1mm ABS (straatvondst) en het onderstel is opgebouwd uit OSM onderdelen.




klik op de foto voor een vergroting

Had ik achteraf beter alles zelf kunnen maken op basis van styreenplaat met plankenmotief? Ja, dan was ik absoluut sneller klaar geweest, maar daarvoor heb je natuurlijk geen hobby. Uiteindelijk telt vooral het resultaat en daar ben ik erg tevreden over. Ik ben er nog niet. De stelbalken moeten nog worden gedicht, kleine details als treeplanken en zeilogen moeten nog worden aangebracht, maar hier staat een Frico wagen zoveel is zeker! Ik ben vooral trots op de zelfgeprinte transfers, ook dat is een leerproces geweest, maar het heeft positief uitgepakt.

zelfgemaakte decals, klik op de foto voor een vergroting


de kopzijde, klik op de foto voor een vergroting


met dank voor de gastvrijheid en groet,

Paul de Goede