O&K MV2A vervolg

Met behulp van het tekeningetje van het eerdere bericht heb ik de basis gesneden uit 1mm styreen. Het tekeningetje druk ik een aantal keer af op schaal waarna ik een onderdeel overneem op het styreen.

Niet alles is van styreen, de buffers zijn standaard buffertjes van Schnellenkamp en de bufferplaten komen van Moog. De handrails is 0,7mm nieuwzilver draad, en de handrailhouders zijn van Philotrain.

De aspotten zijn wel weer styreen maar de veerpaketten zijn etswerk gelijmd op een stukje styreen. 

De volgende stap is schuren en plamuren na het eerste laagje grondverf. Kleurschema als de kleurenfoto maar ook met flinke wheathering!

O&K MV2A: rangeren met VAM wagens

O&K MV2A voor normaalspoor In 1950 kreeg Zandvoort een eigen overlaadstation voor de afvoer van huisvuil naar de VAM in Wijster. Tot in de jaren negentig reden er op werkdagen goederentreintjes met een handjevol  groene VAM-wagens van Zandvoort naar Haarlem. Het markante overlaadstation stond aan de  noordzijde van het ooit uitgebreide spoorwegemplacement van de Noord-Hollandse badplaats,  ook wel bekend als Amsterdam aan Zee.  Het VAM-overlaadstation van Zandvoort is aan het eind van de jaren negentig met de grond  gelijk gemaakt. Op de plaats van het station – en het emplacement – staan nu grote appartementsgebouwen, die de aanblik van dit deel van de badplaats definitief hebben  veranderd – en eerlijk gezegd er zeker niet fraaier op hebben gemaakt. Het overlaadstation  stond aan de Van Lennepweg. De ontwerpers hadden handig van het hoogteverschil tussen de  Van Lennepweg en het spoorwegemplacement gebruik gemaakt. Vuilnisauto’s hoefden slechts  achteruit te rijden om hun afval direct in de groene goederenwagens in het overlaadstation te  storten. Er paste precies een goederenwagen in het overlaadstation. Een tweeassig O&K-locje  sleepte de volle wagens uit het station en plaatste lege wagens terug. Door de geringe omvang  van het gebouw en de diverse rangeermogelijkheden is het Zandvoortse overlaadstation een  ideaal motief voor de modelbaan. Voor de types MV2 en MV2a geldt in principe dezelfde tekening. Het verschil tussen de types zonder en  met de volgletter a is dat de motor van de a types op een hoger vermogen is afgesteld. Ook bij andere  modellen werkte O&K met een volgletter. O&K 25367 Hersteller O&K Typ MV 2 a Fabriknummer 25367 Bauart B-dm Baujahr 1955 Spurweite 1435 mm Lebenslauf __.__.1955  Überführung zu O&K - Orenstein & Koppel, Amsterdam [NL] 09.05.1955  Auslieferung an NV Alfred Regout & Co., Vloertegelfabriek, Maastricht [NL] __.__.1966  an Gemeinde Zandvoort für VAM-Müllverladestation [NL] __.__.1992  an Privat, Straßenbahnmuseum EMA, Amsterdam [NL] __.__.2002  ++

Na verloop van tijd gaan de jaren toch echt tellen voor dit locje. Nadat de verf verdwenen is blijkt de loc 

Aan de slag dan maar met bovenstaande tekening van industriespoor.nl. Basismateriaal: styreenplaat 1mm, stalen liniaal en een scherp mes!

Sik

Een stapje verder gegaan met de Sik. De huif zit nu grotendeels in elkaar Toch altijd een precies klusje om de kap recht& haaks te buigen. Hiervoor zijn aan de binnenkant buiglijntjes meegeetst. De kans bestaat dan op ribbels aan de buitenkant maar dat ging deze keer goed. Volgende stap is dan het aanbrengen van de luiken op de huif. Best lastig om lossen luiken precies te positioneren maar het is als een onderdeel getekend.Bij de scharniertjes een stukje 0,5mm draad toegevoegd (dus 12x) Aan de voorkant heb ik twee L profieltjes toegevoegd, en boven de afdekkap van het rolgordijn. Dank aan CorV die voor mij een mooie schoorsteen draaide. Boven op de huif de luchtinlaat met twee stripjes, de vleugelboutjes volgen nog.

De accukist achterop heb ik voorzien van twee dunnen stripjes, en dan stiekem even kijken hoe het staat met een loclantaarn ernaast en met de wielen en aspotten er los onder

Sik

Eerste beelden van het etswerk. Na een ongelukkige posttraject met staking en nodeloos retourtje Nederland zonder huisnummer zijn de etsplaatjes binnen. Deze keer in verschillende diktes, das is bij Moog niet duurder, dus waarom niet. Messing 0,4mm voor de opbouw, 0,6mm voor het frame en 0,9 voor de treeplanken. Ook nog wat details in 0,25 nieuwzilver

De wanden van het machinistenhuis lopen over de frameplaten en onderbreken de voetplaat. Dus maatvoering van die onderdelen is wel een issue. Ik heb daar het volgende op bedacht: de twee voetplaatgedeeltes zittesvop de juiste afstand in de etsdeeltje, dus eerst frameplaten solderen en dan pas uit de fret knippen. Gelijk een prima haaks en recht begin. Volgende stap is natuurlijk een paar avondjes vijlen en klinknagels persen. Hoewel de eerste serie sikken veel verzonken klinknagels heeft blijven er nog genoeg over

De Zwyger

Een plan voor een minibaantje, moet overzichtelijk zijn, niet te groot maar toch wat spoor om met een of twee goederenwagens heen en weer te tuffen. Zelf heb ik een orenstein&koppel MB5N in messing in aanbouw, brawa heeft de uci koelwagen in het assortiment ( ik verwacht dat volgend jaar een NL uitvoering komt) Dat past leuk in een overslag/haventhema. Voor de module bak(jes) denk ik aan 50x100cm

De Zwyger, beginperiode

De Zwyger eind jaren '70

De Zwyger gezien vanaf het water

Eerste schets baantje, oktober 2014

Of nog smaller, zodat het in/op een kast past) uit 9 mm multiplex. Uit een plaat 60x120 is zo'n bakje te maken, strook van 10cm rondom zijn de zijkanten. Voor het pakhuis lijkt het mij leuk pakhuis de Zwijger in half reliëf te bouwen. Het pakhuis is nog steeds opvallend aanwezig aan de oostelijke Handelskade in Amsterdam. Tegenwoordig is het pand gerestaureerd en loopt de verbindingsweg jan schaefer brug er dwars door heen. Het railmateriaal kan eenvoudig, uitgaande van straatspoor kun je zelfs gebruikt roco/ rivarossi spul nemen. concreet een baanplannetje: ik heb de modules een tikkie smaller gemaakt 42x100cm. En dan twee bakjes. In half reliëf het reusachtige pakhuis de zwijger. twee doorgaande sporen + een aftakking. Voor de handliggend om vanaf het water(IJ) naar de kade toe te kijken, maar dat wil ik omdraaien. Dus naar het water toekijken; als achtergrond masten en kranen Zijn er meer liefhebbers voor zo'n 'light module'?

Orenstein & Koppel II

eerste huifje; nog lang niet perfect. Het buigen van de zijwand naar het bovenvlak gaat prima, maar de rondingen naar voren is lastig, je hebt maar aan een kant "vlees" In een volgende ets is het handiger om er een 'verloren'' stukje' aan te laten zitten. Hoekje rechts is beter gelukt als links, maar beide twee kiertjes, plamuren met soldeer moet nog gebeuren

Ook een stapje verder met het onderstel; de frameplaten zitten er nu alle twee onder, en ook de bufferplaat en de bufferbalk zijn gesoldeerd. Een tijdrovend klusje is het aanbrengen van de treden.  Ze doen toch wat dunnig aan, dus ik overweeg de treden nog te bekleden met geëtst tranenplaat van Moog.

De cabine, deze bestaat uit een voor en achterwand, het dak en zijwanden is een geheel. Vanuit het midden van het dak(merktekens op dak en wand) zijn de onderdelen stukje voor stukje gesoldeerd. De ventilatieluikjes en messingdraad als regengoot zijn ook gesoldeerd, al moet deze nogwel gevijld worden.

Orenstein & Koppel MB5N

Ik kon het niet laten om dat leuke Orenstein&Koppel lokte te proberen in messing. Eenvoudig ding maar de etstekening was toch iets meer werk dan gedacht, met name de motorhuifjes geven bijzondere uitslagen. Maar na even wachten had Moog het etswerk klaar. Een klein plaatje nieuwzilver met schuifraamonrandingen, lampringen, ruitenwissers en lokschildjes, een plaatje 0,7mm messing ( 0,8mm was op!) met de bufferbalken en frameplaten, en 0,4mm messing met de rest. 

Eerst het onderstel; vooraf bedacht dat dat bijna in een keer te vouwen moet zijn: zoals te zien op foto: de zijkanten zijn omgezet waarna de flatjes richting frame platen nogmaals zijn omgezet. Een frameplaat is daarna gesoldeerd: gelukt!